Sevgili Nurettin Özcan, 21 Eylül 2025 günü, uzun yıllar gelişimine çok büyük emek verdiği, Hisarcık Vadisi, Geleneksel Tırmanış Bölgesinde geçirdiği elim bir tırmanış kazası ile aramızdan ayrıldı.
Çok değil 1,5 sene kadar önce, Nurettin’in gelişimine ömrünü adadığı bu vadi için hazırladığı Hisarcık Vadisi Geleneksel Tırmanış Rehberi piyasaya çıktığında, rehber henüz elime ulaşmadan, uzun yıllara yayılan tanışıklığımıza da güvenerek rehber için bir tanıtım yazısı kaleme almış ve tirmanis.org da yayınlamıştım.
Nurettin henüz hayatta iken, kendisinin de okuduğu şu satırları kaleme almıştım yazımın sonunda.
“Zordur Nurettin.
Yaptığı işleri tutku ile yapar ve bu işlerden birisi olan tırmanışta, ama geleneksel tırmanışta, ama alpinizmde, pürizme yakın birtakım yaklaşımları vardır. Ama bunları sadece sözde devam ettirmez, fiziksel olarak eyleme de döker. Yazılarından da okuyabileceğiniz gibi sözünü asla sakınmaz ve doğrularını her zaman savunur ki Nurettin'in doğruları herkes için de doğru olmak zorunda da değil, ancak bu durum ülkemiz tırmanış camiasının genel “kokmaz bulaşmaz” yapısı içinde Nurettin'i bazıları için gerçek bir “çıkıntı" yapar.
Benim içinse bu camiadaki değerli adamlardan birisidir Nurettin. Bağlı olduğu, üzerine titrediği ve yaymaya çalıştığı geleneksel tırmanışta serbest ve temiz tırmanış etiği ülkemizde kaybedilmeye yüz tutan değerlerden maalesef.
Nurettin’in kitabın arkasına eklediği şu sözleri bence bunları benden daha güzel anlatıyor. Sizleri Nurettin’in kendi sözleri ile baş başa bırakarak yazıyı kapatıyorum.
Hisarcık Vadisi Tırmanış Rehberi Arka Kapak - Nurettin Özcan Arşivi
“Her zaman aşağıdan yukarıya tırman, yardım kullanma. Sıkı asıl ve yenil, tekrar dene, daha iyi yenil!
Bolt yok, sikke yok ama güçlü bir ruh var. Temiz tırmanışa sarıl. Bunlar bir rotayı tırmanmaktan çok daha önemli.
En iyi zamanların geçecek ama bu yüksek değerler ömrün boyunca seninle kalacak. Buna sıkı sarıl ve gurur duy!”
Tırmanışla kalın!”
Çok değil 4 ay kadar önce, mayıs ayı başında, uzun yıllar sonra Aladağların batısına bir ziyaret gerçekleştirebilmiştim. Havanın kötü olduğu bir günü de fırsat bilerek, tırmanıcı dostlarım Efe ve Pınar ile birlikte Hisarcık Vadisi’ne tırmanmaya gitmiş ve şansımızın da yardımı ile Nurettin de bize katılmıştı.
Hisarcık - Efe Tunç - Aykut Türem - Nurettin Özcan - Pınar Tunç - Aykut Türem Arşivi
Hayattan, tırmanıştan, dağlardan, ailelerden, motosikletten ama en çok da 50li yaşlarına merdiven dayamış adamlar olarak halen aktif olarak tırmanmanın güzelliklerinden konuştuk, sohbet ettik. Hisarcık vadisine olan her ziyaretimde olduğu gibi, Nurettin emniyetimi aldı, rehberliğimi yaptı.
Geçtiğimiz Pazar günü (21.09.2025), Nurettin’in ölüm haberini aldığımda, genç dağcı dostum Ensar ile yaptığımız keyifli bir dağ faaliyetinden dönüş yolundaydım. Yolda Ensar ile ağırlıkla hareketli emniyet ile tırmandığımız (Running Belay) rotada, neleri yanlış yaptığımızı, neredeki hatalarımızın sonuçlarının ölümcül olabileceğini konuşuyorduk.
Tam da bunun üzerine geldi Nurettin’in üzücü haberi.
Ensar bana Nurettin’in Demirkazık Kuzey Duvarının sol tarafında denediği ve Sol Kroşe ismini verdiği hattın videosunu hatırlattı haber sonrasında.
Nurettin videonun 10. dk 15. saniyesinde aynen şunları söyleyerek partneri Egemen ile denedikleri hattan geri çekiliyordu:
BDK - Kuzey Duvarı - Sol Kroşe
“Ben sağlıklı ve uzun bir yaşam sürmek istiyorum sevdiklerimle birlikte, belki daha iyi şartlarda, daha sıcak bir günde, daha sıcak bir mevsimde daha mantıklı olabilir, denenebilir ama bu soğukta bu şekilde gerçekten değmez.”
Evet bu işten keyif alan tüm tırmanıcı dostlarım gibi Nurettin’de sevdikleri ile uzun bir ömür sürmek istiyordu.
İnsan neden diye soruyor, neden kaybettiğimiz hep iyi tırmanıcı dostlarımız oluyor?
Nedeni aslında sorunun içinde gizli, tırmanmayı seven, bu işe gönülden bağlı iyi tırmanıcılar, dağlarda kayalarda gerçekten tırmandığı için, aldıkları risk porsiyonu, bu işi çok daha emniyetli sınırlarda yapanlara göre, yani gerçekten tırmanmayanlara göre, çok ama çok daha fazla oluyor.
Bu gerçeği bilecek kadar bu işin içinde de olsam, insan kabullenmekte çok zorlanıyor.
Bu yazıyı biraz da kendim için yazıyorum aslında.
Yazının girizgahında bahsettiğim Nurettin’in rehber kitabi yurt dışında yaşamam sebebi ile bana biraz geç ulaşmıştı.
İlk sayfasında ise şunlar yazıyordu;
“Arkadaşlar için kitap imzalamak çok güzeldir. Ama sana verilecek bir kitabı imzalamak Aykut, benim için onurdur.
Varol, çok yaşa!
Sevgiler
28.05.2023
Nurettin Özcan”
Hisarcık Vadisi Rehberi - Aykut Türem Arşivi
Tutkumuz olan bu işte yaptıklarımın kitleler tarafından takdir edilmesi hiçbir zaman önceliğim olmadı, lakin bu işe benim gibi emek veren ve keyif alan huzursuz ruhların takdiri benim için çok değerli.
İşte bu kişilerden birisiydi Nurettin Özcan.
Seni tanımış olmak da benim için bir onurdur dostum.
Bize bıraktığın rotalarda görüşmek üzere.
- Nurettin Özcan Arşivi
- Nurettin Özcan Arşivi
İletişim:
Aykut Türem
aturem [et]gmail[nokta]com