TARİHTE BUGÜN:

DEFİNECİLER ROTASI (13 Temmuz 2014)

Erzincan / Kemaliye

Karanlık Kanyon’da gerçekleştirilecek bir belgesel film projesinde, çekim ekibini boşluklu etaplarda emniyete almak ve gerekli yerlerde destek sağlamak için Aykut Türem’in organizasyonunda Rauf Osman Pınarbaşı, Aykut ve Ben (İbrahim Akçay) 2014 senesinin Haziran ayında Erzincan - Kemaliye'deydik.

Yola çıkmadan önce Aykut "Çalışmaya gidiyoruz ama ben her ihtimale karşı teknik tırmanış malzemesi alıyorum sizde kemer ve tırmanış ayakkabılarınızı alın" deyince fırsat bulup tırmanırız dedik.

Sırtımızda 5 duffle dolusu teknik malzeme ile yola koyulduk. Kemaliye’de +43 C derecede vallahi iyi çalıştık. Bir de dut check yaptık ki anlatılmaz yaşanır. Çekim ekibi sound check yapadursun biz de yol üzerinde, bahçede olmayan dut ağaçlarının üzerinde kalan kurumuş dutları yiyerek dut check yaptık.

Harbi hayatımdaki en yoğun çalışmaydı diyebilirim. O kadar çok çalışmışız ki son iş gününü boşa çıkartmışız. 13 Temmuz 2014 sabahı çekim ekibinde kameraman aynı zamanda da dağcı bir dostumuz olan Oytun’un (Orgül) bizi Kemaliye Kız Öğrenci Yurdu’nun tam karşısındaki kaya bloğunun dibine bırakması ile tırmanışa başladık.

Rotanın ortalarında bir yerde çekim işlerinin beklenenden erken sonlandığını ve planlanandan bir gün önce yani o günün akşamında döneceğimizi öğrendik... Öğleden sonraki planladığımız tırmanış ise suya düşmüş oldu. Rotayı tamamlayıp hızlıca aşağıya indik. Dönüşte de bizi bıraktığı yerden alan Oytun’a ayrıca ekip adına teşekkür ediyorum.

Tırmanışın ve rotanın detaylarına gelecek olursak.

Yarım saatlik bir yükselme ile bloğun dibine ulaştık.

Defineciler rotası, ince bir çatlak hattına çakılmış 14’lük inşaat demirleri ile başlıyor. Sanırım, bölgedeki ilk Via Ferrata olma şerefini Karanlık Kanyon'daki Via Ferrata’dan alacak. Kısa da olsa üç beş metrelik bir parkur yapmışlar. Demirlerin pek sağlam çakıldığı söylenemez. İlk ip boyundakilerin bir çoğunu Aykut temizledi. Eğer halen kaldı ise tutmamanızı tavsiye ederim. Bu iş kesin definecilerin işi dedik. Bölgede define ile ilgili oldukça rivayet var. Demirlerin bittiği yerden sonra bizi de bir define heyecanı sardı. Define bulamadık ama bir sonraki gidişler için ümitliyim. Rota da ismini buradan alıyor.

Rota aşağıdan yukarıya kadar geniş bacamsı bir kulvar yapısı. 2. İp boyu ve 3. İp boyunda iki kilit geçiş var.

1. ip boyu: (55 metre , IV-/IV)
İlk ip boyu sağa diagonel ince bir çatlak hattı ile başlıyor. Çatlak bitiminde hafif sağa kaydıktan sonra yukarı düz bir kulvarla devam ediyor.

2. ip boyu: (50 metre , V)
Geniş bir baca ile başlayan ikinci ip boyu, ortalarında hafif sağa kayarak tıkaç kayanın hemen altına ulaşıyor. İkinci ip boyunun kilit geçişi bu tıkaç kayanın olduğu nokta. Aşağıdan bakınca fark ediliyor. İstasyon tıkaç kayanın hemen üzerinde.

3. ip boyu: (50 metre , VI-)
Rotanın asıl kilidi bu ip boyunda. 3. İp boyu geniş bir baca ile başlıyor. (VI-) derecelik kilit bu bacanın bitimine doğru. Bacanın içindeki geniş çatlak büyük boy malzemeler için uygun emniyet imkanı sağlıyor. Genel olarak rota boyunca bol malzeme atılacak yer var. 3. İp boyunun istasyonu biraz askı istasyon kıvamında. Kilitten hemen sonraki hafif meyil yukarıdan yuvarlanmış taşları tutabilir. Kilidin geçer geçmez hemen üstündeki oluktan taş düşürmemeye özen gösterin. Kulvardan düşen taşlardan artçı için kaçış pek yok.

4. ip boyu: (30 metre , III+ )
(III+)'lık zorlukla kulvarın sonundaki ağaçta tırmanışı bitirdik.
İniş:
Dönüş için biraz sağa yükselip, kaya bloğundan çıktıktan sonra inişe geçtik. Uygun bir kulvar arasak da bir kaç yerde ip açmak zorunda kaldık.
Ekip: Rauf Osman Pınarbaşı, Aykut Türem, İbrahim Akçay
Malzeme: Çift ip, 1 takım stoper, 1 takım friend, 2 nutkey, bir çekiç, muhtelif ebatlarda üç beş sikke (sadece inişte kullanıldı) ve kişisel tırmanış malzemeleri.
Son olarak, çalışmanın son günü, bize tırmanış imkanı sağlayan Selim Kemahlı’ya da ayrıca teşekkürler.
İletişim: akcibrahim[at]gmail[nokta]com