TARİHTE BUGÜN:

Yıllar önce, henüz dağcılıkta toy iken, kendimce garip tırmanış planları yapar, kendi kendimi motive etmeye çalışırdım. 31 Aralık’ta Demirkazık zirveye çıkıp, yılbaşı gecesi zirvede bivak yapmak, bunlardan sadece bir tanesiydi. Yıllar geçtikçe, bu tip planları rafa kaldırıp, bilinçaltıma kaydırdım.

2013 yılı Aralık ayının başlarında, Balkanlar’dan yurdumuza giren yağışlı hava neticesinde şehir hayatımıza kadar giren kar yağışı, kış mevsimi yaklaşırken 21 aralık öncesi, erken doğumla kucağa alınmış bir çocuk gibi heyecan yaratmıştı. Sonrasında devam eden görece iyi ve güneşli havaların ardından kışın hemen başında, Aladağlar’da olmak için plan yapmıştık.

Demirkazık Güney Yüzü ve Bozkaya Kuzeydoğu Kulvarı erken sezonda beleş ekmek. Hesapta!

20 Aralık günü, dağa ulaşıp Kayacık pınarına kamp attığımızda kar seviyesinin ne kadar düşük, gündüz hava sıcaklığının ne kadar yüksek olduğunun farkına vardık. Meteorolojik verilerin önümüzdeki 3-4 gün için oldukça iyi olması bulunmaz fırsat.

2 güne sığdıracağımız 2 rota, hâlâ güçlü hâlâ motive...

Akşamdan çantalarımızı hazırladıktan sonra, 21 aralık sabaha karşı kamptan ayrılmadan önce Güçlü’ye sesleniyorum; 1 tane uyku tulumu alalım mı ? Belki geceye kalırız.

- Yok yaw gerek yok, çıkar ineriz.
Çadırda son kontrollerden sonra, bivak torbasını bulamayıp çantama koyduğuma kanaat getirerek kamptan ayrıldık.

Havanın aydınlanmasına yakın Narpuz vadisinin üst kısımlarında Kızıl Çarşak altlarına varıyoruz. Kısa bir dinlenme esnasında Demirkazık Güney Yüzü'nü inceleyip uygun bir yerden rotaya giriyoruz.

Demirkazık Güney Yüzü, kolay sayılabilecek!?, zorluğundan ziyade rota bulma sorunlarının olduğu, kuleler arasından devam eden, Demirkazık Batı Yüzü tarzında karışık ve pek tercih edilmeyen bir rota.

Alt kısımlarda kar seviyesinin alçak olması ve havanın görece serin olması sebebiyle daha rahat ilerliyoruz. Fakat yükseldikçe kar seviyesi yükseldi ve hava sıcaklığının da yükselmesiyle kimi zaman batak karda oldukça yavaşladık.

Kuleler arasında yapılan 3-4 hamlelik kısa zorlukların yanında, genel olarak kar üzerinde kazma krampon tırmanarak, Demirkazık zirvesinin en batı ucuna ulaştığımızda enerjimizi neredeyse tüketmiştik. Zirve noktasına vardığımızda saat 15:55 olmuştu. Havanın kararmasına 40-50 dakika kalması, aşırı yorgunluk ve klasik iniş rotasındaki durumu da düşünerek zirvede bivaklamaya karar verdik. Uyku tulumumuz olmasa da, kaz tüyü montlarımız ve neyse ki bivak torbamız var!?

Zirve noktasında gecelemek için uygun bir yer hazırlayıp, çantalarımızı boşaltmaya başlamıştık ki gerçek yüzümüze tokadını indirdi. Bivak torbamız yok ! Tüm kontrollere rağmen unutmuşum.

- Abi sıkıntı yok. İpleri ve çantanın birini altımıza alırız diğer çantaya da ayaklarımızı sokarız, kaz tüyü montları da giydik mi sorun yok sabahı ederiz.

- Hadi hayırlısı, serin bir gece olacak. Neyse ki yarın hava güzel.

Havanın kararmasıyla beraber asıl gerçekle yüzleşiyoruz. Burası çok soğuk adamım, sabahı nasıl yapıcaz. Tüm bu yakarışlar, istemsiz vücut hareketleri ve hakim olamadığımız titremeler eşliğinde uzun ve çok soğuk bir gecenin ardından sabahı yaptık. Sabah güneşiyle beraber neyse ki yüzlerimiz gülerek ve gece ödediğimiz bedel ile (sol ayağımın parmaklarındaki donuklarla beraber) klasik külah rotasından sikkeleri aramadan, külah üzerinde 4 adet bolttan iniş yaptık.

Hayat çok karmaşık, gecenin dondurucu soğuğuna rağmen gündüz yine hava sıcak, koşturarak kampa ulaştık.

Bivaksız da bivak oluyormuş...

Şehirde kurulan hayaller, 2 günde 2 rota!

Gecenin dondurucu soğuğu ve tüm bu yorgunlukla beraber, Bozkaya Kuzeydoğu Kulvarı gözümüzde büyüyor. Kaçıyoruz! Hermann Hesse’nin Gençlik Güzel Şey’ine rağmen yaşlanıyoruz dostum…

Demirkazık Güney Yüzü ikinci kış çıkışı, tam da gününde, 21 aralıkta. Erken kış, az kar ve soğuk gecenin ardından yine sıcak şehirlerimizde…

Ekip: Güçlü Özen, Serkan Ertem
Zorluk: Kış için AD-, III+, 55-60 derece kar

Serkan Ertem
İletişim: serkanertem et yahoo com